Cortes

Chyba mógłbym się w to włączyć.

Będę w piątek i w sobotę.

Gdyby imprezy ash były częściej, to ze względów osobistych, rodzinnych i pracy, wielu graczy musiałoby wybierać między nimi i z niektórych rezygnować. Zmniejszałoby to frekwencję na grach. A teraz jest coraz lepiej: w tym roku na każdej grze było 30-50 osób. Jeśli chodzi o FB, to grupa "ASH Airsoft Historyczny" nie jest reprezentantem naszego środowiska (zresztą chyba ta grupa jest martwa).

Szuwi, Jest jeszcze jedno miejsce, gdzie dostępne są informacje o ASH w Polsce. To grupa A.I.R.S.O.F.T. HISTORY POLAND ( https://www.facebook.com/groups/409012742554599/ ) na FaceBooku. informacje o grach są zamieszczane tu i na FB równolegle.

https://allegro.pl/buty-wojskowe-robocze-skorzane-100-nowe-46-47-i7259230800.html Popatrz na te buty. Porządne, wojskowe.

Grzesiek, daj namiar na tego tracera.

Kolego, skotaktuj się z właścicielami terenu i sprzetu, zorientuj się , jakie byłyby koszty i wtedy oceń, czy da się tam zorganizować grę. Stwórz założenia scenariusza. Napisz o tym. Pomożemy Ci.

Puszek-Okruszek, Widzę, że nie bardzo rozumiesz co to jest ash. Czarne Buty napisał "NO WAY", ale się zreflektował i chwała mu za to. Nikt nikomu nie każe, ani nie zakazuje. Tylko, że organizator określa reguły gry. Może je poddać pod dydkusję, modyfikować pod jej wpływem, ale w koncu to on decyduje. I kiedyś może się zdarzyć, że napisze: " Na mojej grze ma być taki a taki stosunek karabinów, do automatów. Proszę przy rejestracji napisać z jaką repliką masz zamiar przyjechać. W przypadku wiekszej liczby zgłoszeń limitowanych typów replik, decyduje kolejność".Albo: " Repliki automatyczne o dużej mocy, dopuszczamy tylko dla zaufanych graczy". Wtedy będzie wybór - wziąć czterotakt, lub zrezygnowac z gry. Szczerze mówiąc, to mimo szczupłości grona graczy, nie bedzie mi szkoda, jak się zmniejszy o osoby nie rozumiejące idei ash. Ważna jest jakość, a nie ilość. Były już gry na bardzo wysokim poziomie z 10 graczami na stronę. Grzesiek, Nie chodzi o ogień ciągły i o highcapy. Wprowadzenie limitów amunicji i ścisłe ich przestrzeganie, powinno spowodować, że nie bedzie siania na prawo i lewo długimi seriami, ani strzelania do celów poza zasięgiem (to ostatnie o Aliantach). Jak ktoś na grze będzie sam zużywał pół zapasu amunicji calego zespołu, to w końcu ktoś mu coś powie. Od tego jest dowódca, żeby opierdzielił takiego gościa i np. zamiast kulek dał mu torbę medyczną. Myślę, że ktoś powinien mieć kontrolę nad zapasem amunicji. niekoniecznie dowódca, ale np. sierżant-szef. - Tu przechodzimy do łańcucha dowodzenia i dyscypliny . Wszystko się ze sobą wiąże :-). Wg mnie limity amunicji na strzelca powinny być ustalone na podstawie jednostek ognia z WW2. Z odpowiednimi współczynnikami uwzgledniąjącymi specyfikę asg. Na razie znalazłem jednostki ognia dla karabinów w różnych armiach (generalnie podobne ) i dla pistoletów maszynowych ( też podobne). Nie moge znaleźć dla STG. Dla karabinów maszynowych jeszcze nie szukałem.

Jak bedziemy robić Guadalcanal, to może ktoś się skusi. :-)

Poruszając temat STGów nie miałem zamiaru sugerowac wyeliminowania ich z gier ash lub ustalania limitów ich liczby. Na przykladzie STG chciałem zainicjować dyskusję o tym, jak nasze gry upodobnić do walki drugowojennej. Jeżeli nie będziemy się starać o wprowadzenie zasad, które będą "urealniać" grę ash, to czym będzie się ona różnić od "zwykłej" strzelanki? Tym, że wieksza część ludzi ma mundury i oporządzenie mniej lub bardziej podobne do drugowojennych? A może tym, że część replik jest owinięta jutą i to wcale nie dla kamuflarzu? Może jestem idealistą, ale marzy mi się sytuacja, gdzie gracze będa zdolni do samoograniczenia w imię dobrej zabawy. Np. zrezygnować z STG, w sytuacji, gdy jest ich dużo, na rzecz MP. Jak ma tylko jedą replikę, to trudno, nic na to nie poradzi, ale jest wielu, którzy mają wybór. Jako przykład takich działań"urealniajacych", podam moich kolegów z klubu airsoftiwego "Mutila" z Medulin w Chorwacji. Tam nowy członek klubu nie przychodzi z już kupioną repliką, tylko klub wskazuje mu, co powinien kupić. Z reguły dla strony niemieckiej jest to Mauser, dla amerykańskiej Garand. Dlatego mają balans uzbrojenia zbliżony do autentycznego z WW2. Oczywiście taki sposób działania jest możliwy tylko w przypadku instytucji, takiej jak klub. W naszym przypadku to jest niemożliwe, i dlatego piszę o tym jako pewnej mojej "idei". Zasady użycia medyków, czy uzupełniania amunicji jak najbardziej służą temu "urealnieniu" i należy nad nimi dyskutować, próbować ich, a może dojdziemy do jakiegoś złotego środka, który będzie dawał wszystkim satysfakcję.

Jakby ktoś miał chronometr i zechciałby wziąć na grę, to byłoby fajnie. Tylko nie z zaskoczenia, bo chciałbym sprawdzić wszystkie swoje repliki.

Może trzeba jasno powiedzieć, dlaczego ciągle wraca temat STG44. MG42 powinien być bronią wsparcia. Rozmiary i masa tej repliki powinna być rekompensowane jej osiągami. I tak jest: ma duży zasięg i duży ROF. Ale strzelec MG w pozycji leżącej ma kąt ostrzału ok. 30 stopni. Jak chce zmienić pole ostrzału, to musi przemieścić replikę, lub przemieścić siebie. W dobrym okopie kąt ostrzału może mieć ok. 90 stopni. Strzelec STG (bez tuningu) ma podobny zasięg i ROF jak MG, ale dużo większą manewrowość broni. zmiana kierunku ostrzału o 180 stopni, to kwesta sekundy. Do tego dochodzi HC, którego podkręcenie zabiera dużo mniej czasu, niż wymiana magazynka (każda wymiaa magazynka łączy się z ryzykiem zgubienia go, na co nie każdego stać :-) ). W efekcie STG na polu airsoftowej walki działa jak super MG. To nie jest zgodne z realiami WW2: MG42 : V0=820 m/s, ROF(teoretyczny)=1200: STG44: V0=690 m/s, ROF(teoretyczny)=470, ROF(praktyczny)=100. Liczba STG44. STG44 wyprodukowano 420 tys. szt. Na 7mln żołnierzy wojsk lądowych. Powiedzmy 4mln piechociarzy w polu. To wychodzi 1 STG44 na dużynę piechoty. To tak jak z MP w 40 roku. Przy okazji takich dyskusji słyszałem głosy o przewadze technologicznej Niemców podczas WW2 i że to powinno mieć odbicie na airsoftowym polu walki . STG44 miał przewagę nad postawowymi karabinami aliantów tylko jeśli chodzi o ROF. Zasięg (zależny od prędkosci poczatkowej) miał mniejszy od Garanda i nawet Enfielda (Garand= 825 m/s, LeeEnfield=744 m/s), a wręcz porównywalny do M1 Carbine, V0=600 m/s. Na podstawie ostatnich gier zauważyłem, że uzbrojenie Aliantów coraz bardziej zbliża sie do realiów WW2. U Amerykanów przewaga Garandów nad Thompsonami, a u Brytyjczyków coraz większy udział czterotaktów. Niestety, brak u Ailantów broni wsparcia o sensownych osiągach. Natomiast u Niemców wzrasta nasycenie STG, kosztem Mauserów i MP. Do tego 1-2 MG na każdej grze. Dlatego uważam, że głosy o ograniczeniu ilości STG44 na grach ash są uzasadnione. Jeszcze jedna uwaga: na ostatniej grze po stronie niemieckiej były dwie repliki M14, całkowicie niezamaskowane. Mam nadzieję, że zgodnie z zasadami ash strzelały tylko w trybie semi. Nie bardzo rozumiem, jak można, mając super stylizację munduru i wyposażenia, nie zadbać o historyczną replikę.

Może trzeba jasno powiedzieć, dlaczego ciągle wraca temat STG44. MG42 powinien być bronią wsparcia. Rozmiary i masa tej repliki powinna być rekompensowane jej osiągami. I tak jest: ma duży zasięg i duży ROF. Ale strzelec MG w pozycji leżącej ma kąt ostrzału ok. 30 stopni. Jak chce zmienić pole ostrzału, to musi przemieścić replikę, lub przemieścić siebie. W dobrym okopie kąt ostrzału może mieć ok. 90 stopni. Strzelec STG (bez tuningu) ma podobny zasięg i ROF jak MG, ale dużo większą manewrowość broni. zmiana kierunku ostrzału o 180 stopni, to kwesta sekundy. Do tego dochodzi HC, którego podkręcenie zabiera dużo mniej czasu, niż wymiana magazynka (każda wymiaa magazynka łączy się z ryzykiem zgubienia go, na co nie każdego stać :-) ). W efekcie STG na polu airsoftowej walki działa jak super MG. To nie jest zgodne z realiami WW2: MG42 : V0=820 m/s, ROF(teoretyczny)=1200: STG44: V0=690 m/s, ROF(teoretyczny)=470, ROF(praktyczny)=100. Liczba STG44. STG44 wyprodukowano 420 tys. szt. Na 7mln żołnierzy wojsk lądowych. Powiedzmy 4mln piechociarzy w polu. To wychodzi 1 STG44 na dużynę piechoty. To tak jak z MP w 40 roku. Przy okazji takich dyskusji słyszałem głosy o przewadze technologicznej Niemców podczas WW2 i że to powinno mieć odbicie na airsoftowym polu walki . STG44 miał przewagę nad postawowymi karabinami aliantów tylko jeśli chodzi o ROF. Zasięg (zależny od prędkosci poczatkowej) miał mniejszy od Garanda i nawet Enfielda (Garand= 825 m/s, LeeEnfield=744 m/s), a wręcz porównywalny do M1 Carbine, V0=600 m/s. Na podstawie ostatnich gier zauważyłem, że uzbrojenie Aliantów coraz bardziej zbliża sie do realiów WW2. U Amerykanów przewaga Garandów nad Thompsonami, a u Brytyjczyków coraz większy udział czterotaktów. Niestety, brak u Ailantów broni wsparcia o sensownych osiągach. Natomiast u Niemców wzrasta nasycenie STG, kosztem Mauserów i MP. Do tego 1-2 MG na każdej grze. Dlatego uważam, że głosy o ograniczeniu ilości STG44, lub ograniczeniu HC na grach ash są uzasadnione. Cau ten post przekopiowałem do tematu problemów ash, bo jest szerszy, niż temat magazynków i limitów amunicji.

Jeśli chodzi o tracery, to sugerowałbym dopracowanie ich tak, żeby były uruchamiane spustem, a nie drugą ręką. Podejrzewam, że czasem zapominano o tym, lub zawodziła koordynacja ruchów. Mimo, że nocna walka była krótka, to kilka razy byłem ostrzelany, słyszałem wystrzały a nawet widziałem kulki w świetle swojego tracera, ale nie widziałem błysków. Dla bardziej ogarnietych technicznie proponuję zamontowanie okablowania i mikrostyku na stałe, wewnątrz repliki. Gier nocnych jest coraz więcej, więc to naprawdę wielka wygoda. Na pewno nie w każdej replice da się to zrobić, ale np.w Stenie bardzo łatwo. W Thompsonie trudniej, ale się da.

Propozycja Marka najbardziej mi odpowiada. w końcu ważna jest ilość amunicji, a nie liczba magazynków. W tym przypadku nie będzie problemu HC, wsypuje się do niego tyle kulek. ile przysługuje przy doładowaniu. Dobrze byłoby jeszcze sprawdzić, jaka była faktyczna jednostka ognia dla różnych rodzajów broni strzeleckiej i ew. zmodyfikować przydziały proporcjonalnie.

Fotograf komunikuje się na FB. Pisał, że miał jakąś awarię i trochę zdjęć jest uszkodzonych.

https://drive.google.com/open?id=1_2mwXrZrp91awXkUeXcE41aYxkOSsC8g Fotki już są.

Wielkie dzięki Wishowi i jego pomocnikom! Impreza udana pod względem organizacji, scenariusza i dobrej zabawy. Faza nocna super! Jak zwykle dużo emocji i niezapomniany widok ożywajacej w ciemnosci niemieckiej linii. Co do amunicji, to uważam, że przyjęte zasady były dobre. Kulek by nie zabrakło, gdyby posiadacze pmów nie tracili amunicji na strzelanie do celów, które były poza zasięgiem. Miło było spotkać starych znajomych i przywitać nowych kolegów w naszym gronie. Widać było znaczną poprawę stylizacji, szczególnie po stronie brytyjskiej. Mam nadzieję, że na następnej grze będzie jeszcze lepiej. Po stronie alainckiej musimy jeszcze popracować nad taktyką i dyscypliną, bo to czesto zawodziło. Chciałbym w tym miejscu przypomnieć, że na naszych grach repliki niehistoryczne powinny być choc trochę zamaskowane.

Wish, twoja gra, twoje zasady. Tylko, żeby uniknać niepotrzebnych gadek w polu w stylu: „dlaczego k.. nie odpowiedziałeś, jak pytałem kto idzie”, to ustał zasady teraz, żebyśmy nie dyskutowali na odprawie przed grą. Chcę wiedzieć: kiedy mogę zadać pytanie? Czy wtedy, gdy kogoś widzę i nie mam wątpliwości, że to człowiek, czy wtedy, kiedy wydaje mi się, że kogoś widzę lub słyszę. kiedy mam uznać, że pytanie jest skierowane do mnie i kiedy mam obowiązek odpowiedzieć, a kiedy mogę je zignorować? Pytanie zadane pełnym głosem z dużej odległości może brzmieć jak szept i odwrotnie. Lub sytuacja, siedzę cicho od 10 minut pod krzakiem, ktoś idzie w moim kierunku i zadaje pytanie. Jestem pewien, że mnie nie widzi i nie słyszy. Co mam zrobić? - Chociaż sam sobie odpowiem: na pytanie: „ kto idzie?” nic nie odpowiadam, bo nie idę.

Bombel, korek od wina i zapalniczka :-). Bardzo klimatyczne. Będę miał.

W nocy na patrolu nie gada się głosno, tylko szeptem. Jeśli założymy, że pytać można wtedy, kiedy słyszy się rozmowę, to od biedy mozna to uznać. Ale nie wtedy, kiedy słychać jakieś szmery, trzaski itp. Poza tym próbujemy wczuć się w realia wojny, a tu takie coś! W sprawie ewakuacji rannych wprowadzasz utrudnienia, które urealniaja grę, a tu chcesz ułatwiać. To wcale nie jest ułatwienie, np. dla patrolu, który ma rozkaz nie wdawać się w strzelanine, tylko przy najmniejszym kontakcie określić jego miejsce i wycofac się. Na pytanie identyfikacyjne (hasło) patrol powinien "zapaść się pod ziemię" a potem wycofać sie skrycie. A tak, to ma obowiazek zidentyfikować się i z całej misji nici. Jeśli wprowadzisz to jako obowiązek, to musisz ustalić zasady, kiedy on obowiązuje, w jakich okolicznościach.

Wish, Obowiązkowa identyfikacja zepsuje całą atrakcję nocnej gry, jej realizm i może spowodować kwasy. Kiedy mam obowiązek zidentyfikować się? Czy to zalezy od odległości? Jak ją ocenić, kiedy nie widać pytającego? Skąd mam wiedzieć, czy pytanie jest skierowane do mnie, czy do kogoś z drugiej strony pytającego, czy wręcz do krzaka chwiejącego się na wietrze? A może stojacy na warcie co jakiś czas rzuca w przestrzeń pytanie, w nadziei nabrania jelenia? Zresztą, nie musi tego robić z rozmysłem, może po prostu tak reagować na każdy szmer. Jak nie odpowiem, bo uznam, że pytanie nie mnie dotyczy, przyczaję się, a potem ustrzelę pytajacego, to dopiero bedzie powód do awantury! Lepiej wewnatrz oddziałów ustalić hasła i używać ich. Jeśli któraś ze stron tego nie ogarnie, jak się wystrzelaja wzajemnie, to będzie ich problem.

Hubert, jest pokrowiec.

Wish, Tak trzymaj, nie daj się złamać. W końcu może uda się wymusić myślenie taktyczne głową, zamiast odruchów palcem wskazujacym

Hubert, Wezmę kopaczkę. Jak ktoś by jeszcze miał bagnet "gwóźdź " do enfielda 4, to miałbyś kompletny sprzęt minerski.