SikorPL

No fakt tych 2 żywych było po "emocjonalnym", jak to określił Marek, wsparciu w wersji najpierw strzelaj a potem pytaj :-D

@Meister: Nie stwierdziłem w polu żeby nasi ludzie oszukiwali co nie znaczy, że się tak niestety nie zdarzyło :-( Rozumiem też, że chodziło o jeden przypadek o którym wspomniałeś na odprawie po bitwie, więc może nie uogólniajmy pls. @XrayPL: Marek, również tego nie widziałem i przykro mi to słyszeć tym bardziej, że znasz moje ortodoksyjne podejście do bezpieczeństwa :-( Ja akurat co najmniej raz poległem w dzień bo nie mogłem się przełamać, żeby częstować kulkami niemiecką głowę wychylającą się z 5 m ode mnie :-o (a mój Thompson ma 365 FPS) Mam nadzieję, że "winowajcy" przeczytają te teksty i wezmą je sobie do serca! Za recydywę moim zdaniem należeć powinien się ban :-o Panowie, pamiętajcie że jak chcecie to zawsze macie "jebanki" gdzie fair play zdaje się że nie jest niezbędny. Poza tym już na koniec mam nadzieję, że główną przyczyną nieprawidłowości były po prostu extremalne emocje (a nie wyrachowanie), a te mogły być spowodowane tylko przez super rozgrywkę :-) Apropo`s mostu to oddajmy szacunek desperackim atakom Niemców - był w nocy taki moment kiedy w 82DPD zasypani gradem kulek byliśmy chyba żywi już tylko we dwóch słysząc Was może o 20m od nas. Jeszcze chwila i odbilibyście Pegasus Bridge zmieniając losy wojny ;-)

Było super, marka Dominik&Cortes jak zwykle niezawodna :) Obie części nocna i dzienna przemyślane oraz dostarczające sporo emocji. Scenariusz przemyślany. Teren i gadżety trafione i faktycznie grające. Pomysł z sterowcem Ryan’em DOSKONAŁY. Doborowy zespół 82 All American pokazał klasę realizując wszystkie cele taktyczne „Well done guys”. Dobrze było widzieć nowe twarze np. kolegów Hiszpana i Szamana, doświadczeni, ogarnięci i z dopracowanymi sylwetkami. Po powrocie spałem 11 godzin. Dzięki wszystkim za super zabawę.

Hmm, Dominik rozmawiałem z jednym kolegą offline i wydaje nam się, że rano w sobotę warto nieco urealnić terminy startu. Tym bardziej, że sporo uczestników będzie dojeżdżać. Wydaje mi się, że opóźnienie o 1 godz. (ale tak już "sharp") da wszystkim większy komfort.

Wielce Szanowni poniżej film obrazujący zmagania w czasie "naszej" Wielkiej Wojny, miłego oglądania :-)

Było super, film się robi. Teraz zajawka ;-) https://youtu.be/H1n2cz-1X00

Robert ja skorzystam, chyba że Kolba mnie weźmie.

Ja też mam pytanie czy ktoś by mnie nie zabrał z Wawy.

Montaż fajny :-) ale ... obraz wciąż za mocno rozmyty. Może da się z tego zrobić takie "wyprane" kolory jak w filmach wojennych z lat 50/60 tych żeby film był bardziej strawny dla widzów z poza fun clubu ASH ;-) Nienachalne przerywniki z oryginalnych bitew to też niegłupi pomysł. P.S. w jakim programie najlepiej dodawać ogień wystrzałów ? serio :-o

Cześć - szukam wszystkiego dla Niemca (mundur, wyposażenie), wymiary kolegi wzrost 185 cm, pas 90 cm, klatka 105 cm. Piszcie na PW.

Mam niestety tylko to co widać na YT już zmontowane. Mogę Ci wysłać przez wetransfer.com

Dominik, ja ogarniam coraz bardziej sztukę audiowizualną ;) będę miał 2 kamerki plus drona :-o Myślę, że my radę coś „skręcić”. Btw. być może warto otworzyć na YT profil „Airsoft History Poland” i tam wrzucać filmy z naszych imprez.

Go ahead :-)

Carlo Resio, już nadstawia ucha ...

I moja interpretacja filmowa wydarzeń.

Aha, ciemna strona przyzywa ;)

Okiem FJ. Jak to zwykle bywa w przededniu akcji telefon z OKW i szybkie przygotowanie ekwipunku. Jak zwykle sytuacja krytyczna i szybkim desantem trzeba ratować ostatnie akcje przetrzebionych wojsk niemieckich zmierzające do odwrócenia sytuacji na froncie. Do walki z przeważającymi siłami aliantów już przywykliśmy, więc i tym razem stosowaliśmy głównie taktykę uników i ataków z zaskoczenia. Zespół bardzo różnorodny, pozdrawiamy dzielną Sanitater Frau Bogna von Zee która przeszła cały szlak bojowy i trzech gentlemanów mówiących w obcym języku i ubranych w "mundury cywilne". Żeby było trudniej pod koniec walk nawet niemiecka broń odmawiała posłuszeństwa, więc nie dysponowaliśmy już pełną siłą ognia. Ale nawet w obliczu tych przeciwieństw jesteśmy dumni, że w pierwszej dziennej fazie bitwy dzięki perfekcyjnie prowadzonej obronie mobilnej udało nam się wywieźć paliwo i przygotować je do ewakuacji. Noc jak to noc byłą serią przypadkowych potyczek w które wpadaliśmy przeczesując systematycznie las w poszukiwaniu tajemniczych rur, gdzie piękne świetliki wcale nie ułatwiały sytuacji. W kolejny dzień dowództwo postawiło nam naprawdę ambitne cele. Niestety w przypadku ochrony transportu rakiety zwyczajnie nie byliśmy w żaden sposób ochronić transportera pomimo heroicznych ataków i wysokich strat własnych. Na szczęście w międzyczasie udało się jeszcze odnaleźć naukowca, zdobyć i ewakuować tajne plany które w przyszłości mogą jeszcze zmienić obraz świata. Ostatnia bitwa w osłonie magazynu przeznaczonego do ewakuacji to dosłownie Termopile. Stosunkowo duży i dość trudny do obrony teren obsadziliśmy już bardzo niewielkimi siłami (7 osób) od najbardziej prawdopodobnego kierunku ataku. Spróbowaliśmy w tej sytuacji użyć fortelu i paliwo przeznaczone do ewakuacji schować z drugiej strony poza główną bazą przy trasie ewakuacyjnej. Niestety, jak to często bywa, wróg przybył dokładnie z tego kierunku i mimo twardej obrony przejął skład już w 1 fazie bitwy. W tej sytuacji zostały nam już tylko samobójcze ataki, które ze względu na braki amunicji i postępujące zmęczenie wkrótce ustały. W czasie wszystkich walk miałem wrażenie, że obie strony mają świadomość zbliżającego się już końca wojny bo w trakcie zmagań raz negocjowałem z dowódcą amerykańskich spadochroniarzy, a jeden z brytyjskich żołnierzy na terenie niczyim poczęstował mnie nawet papierosem.

Jeśli rozważasz parcelację jestem zainteresowany butami - napisz proszę na PW.

Jestem chętny na nocleg w domku.

Panowie, szukam transportu z Wawy, czy ktoś by mnie zabrał?

Vlad, rozmawiałem dzisiaj z Julinianówka i nic nie wiedzą o tym żeby przygotować „stodołę” i/lub namioty z kanadyjkami na nocleg. Pogadaj z kierowniczką pls. Btw. w domkach miejsca już nie ma.

Caro amico Professore, gdziekolwiek jesteś - nie mogę się doczekać dalszej wspólnej pracy dla Italii. Evviva il Duce, Carlo

Buongiorno, drodzy przyjaciele i sojusznicy. Wypad na Wyspę Ośmiornicy okazał się dla mnie niezwykle przyjemny i emocjonujący jednocześnie pomimo braku wymiernych korzyści dla naszego kochanego kraju. Italia nie zapomni naszych starań o pozyskanie artefaktu, który przybliżył by ją do powrotu do należnej pozycji Imperium. Rozmawiałem już osobiście z Duce po powrocie i na odprawie (której zdjęcie załączam) otrzymałem dyspozycję aby kontynuowa ć w kolejnych wyprawach poszukiwania wszystkich przedmiotów wspierających zwycięstwo Włoch. Co do wydarzeń jakie miały miejsce to przyznam iż stały się one z czasem niezwykle zaskakujące. Sielankowa, z początku wycieczka w towarzystwie Pana Profesora i jego uroczej asystentki Francheski, w towarzystwie niemieckich sojuszników oraz dwóch miejscowych Chorwatów przerodziła się pod koniec w krwawą jatkę. Już na wstępie zaskakującą wiadomością stało się dla mnie, że na wyspie może znajdować się przedmiot zwany zupełnie niedorzecznie "Kryształem Szczęścia" który miałby przybliżyć (i tak już pewne) zwycięstwo Italii w tej wojnie. Liczba i jakość zagadek jakie w międzyczasie dane nam było rozwiązywać była ogromna i nie spodziewałem się, że na małej wyspie możemy znaleźć aż tak wiele zajęć poza odpoczynkiem. No cóż dobrze, że trochę przez przypadek, jako pracownik SIS czyli wywiadu naszej marynarki znalazłem się w odpowiednim miejscu w odpowiednim czasie. Szczególnie, że niespodziewanie na wyspie stwierdziliśmy obecność obcych dywersantów co wymagało wiedzy wojskowej oraz, co by nie mówić, kontrwywiadowczej. Niestety nie byliśmy dobrze przygotowani do walki, nie mieliśmy środków łączności za to musieliśmy opiekować się Profesorem i asystentką, mając jednocześnie w obozie dwóch tyleż sympatycznych, co niepewnych bałkańskich towarzyszy. Aha, byłbym zapomniał na wyspie okazało się, że przebywa również tajemniczy osobnik (partyzant, pustelnik ?), w dodatku uzbrojony który w odpowiedzi na interrogację naszego niemieckiego przyjaciela bezczelnie użył na niego broni (ewidentnie temat ten wymaga dalszej współpracy z Gestapo). Co do bezpośredniego opisu wydarzeń to oprócz wielu zadań czysto intelektualnych broń wyciągaliśmy raczej rzadko. Sam uczestniczyłem zaledwie w dwóch potyczkach. Pierwsza z nich nastąpiła podczas próby zlokalizowania przez część z nas obozu dywersantów, kiedy to przez przypadek nie uwolniliśmy asystentki Profesora (oh Madonna, jakże bezczelni byli Ci alianccy barbarzyńcy porywając ze sobą ten kwiat Italii wbrew wszelkim zasadom moralnym). Niestety w czasie potyczki na wale udało nam się wyeliminować tylko jednego dywersanta, a Francheska pozostała w ich brudnych łapskach. Kolejna bitwa nastąpiła gdy nastał już prawdziwy zmrok i zdecydowaliśmy się na powrót do centrum wyspy do pewnej tajemniczej rośliny zwanej tutaj "śpiewającym drzewem". Jak wierzyli niektórzy o północy owe "drzewo" coś nam miało podpowiedzieć o lokalizacji artefaktu gdy poprzednie szczegółowe poszukiwania pozostawały niestety bez rezultatu. Przed tą porą poszczególni członkowie naszej wyprawy starali się zająć bezpieczne miejsca z których być może usłyszą drzewo. No i wtedy nastąpiła kumulacja wydarzeń. Gęste chmury spowodowały iż widoczność stała się marna, natomiast ulewa jak wkrótce nastąpiła ograniczyła ją do 1-2 metrów. Wkrótce potem z daleka ujrzeliśmy kilka świateł (a przecież wszyscy byliśmy w komplecie), które wkrótce zgasły za to pojawiły się tajemnicze cienie i okrzyki. Niestety pomimo oczekiwań nie doczekaliśmy głosu drzewa, za to rozpoczęły się strzały ponieważ w kilkunastu miejscach w lesie i na polanie nastąpiła chaotyczna strzelanina i szereg starć wręcz które to historia zapewne nazwie Bitwą pod Śpiewającym Drzewem. Na szczęście po kilkudziesięciu minutach przy niewielkim wsparciu partnerów z Rzeszy Włosi odparli atak dywersantów którzy poniósłszy znaczące straty wycofali. Po powrocie mogliśmy podsumować wydarzenia w suchym obozie zbudowanym w dużej części przez przyjaciół (a jednak - tak właśnie) Chorwatów i uznaliśmy że już więcej się nie wydarzy. Rano ewakuowaliśmy się ścigaczem Reggia Marina. Ot zdarzenie krótkie, wpływu na wynik wojny nie mające, ale konsekwencje jego jednak mogą nastąpić - bo kto wie czy jeszcze gdzieś / kiedyś jakiś śmiałek nie będzie chciał odleźć Kryształu Szczęścia. Wasz, Carlo Resio, Capitano Di Fregatta

Ja gram czasem w PS. Ciekawe jak siè to ma do HLL.

1. Sikor Alianci (1 SBS) 2. ... 3. ... 4. ... 5. ...