Wolf

Jeszcze kilka takich materiałów i AS stanie się sławny. Fajna promocja, gratuluje.

Dokładnie tak jak mówisz. Z punktu widzenia zdrowej logiki, oraz faktu że nie występuje tutaj " ten jeden strzał" oraz ukryty strzelec, który każdym kolejnym strzałem może zdradzić swoją pozycje, a pilotowi zawsze może drgnąć ręka lub może powiać wiatr, samopowtarzlność pomoże ocalić drogocenne niekiedy sekundy.

Na początek wystarczy podłożenie dobrego lektora lub napisy.

Trafne i ważne stwierdzenie, ale jeśli kolega ma 2-3 bluzy dla siebie, do własnego użytku to chyba są w jednakowym rozmiarze. Powołujemy się ciągle na tzw. TLki. czyli Technische Lieferbedignungen, co w tłumaczeniu oznacza techniczną specyfikacje dostaw.

Na naszej stronce lub na forum znajdziesz dane do producenta z i można bez problemu zamówić. Przypadkowo producent jest z Zielonej Góry. :mrgreen:

Przypominam uczestnikom zlotu, że szczgółowe i aktualne informacje dla każdej ze stron konfliktu znajdują się na naszym forum. Prośby o dodanie do ukrytego podforum stron proszę kierować na PW do mnie lub kolegi Somana. Zostało już tylko dwa tygodnie, powoli dobiegają końca ostatnie przygotowania.

Dokładnie tak. Co ro różnic kolorów to podstawowym pytaniem jest czy obie bluzy mają jednakowy numer kontraktowy. Po tym poznasz, czy są to teoretycznie jednakowe bluzy, ale z innego kawałka materiału, lub czy są tego samego producenta. Nazwa producenta znajduje się też na metce. Jeśli chodzi o nowy mundur, to taka jest droga szukania prawdy, a jeśli kupiłeś używany to pomysłowość zołnierzy nie zna granic i do niczego nie dojdziesz. Wystarczy przecież jedno porządne pranie i już mam inne kolory.

Doświadczenie i dojrzałość do pewnego poziomu tej gry niestety przychodzi dopiero z czasem, chyba że się trafi pod skrzydła dobrego cierpliwego i spokojnego mentora. Swoją droga, nie zawsze wiek czyni człowieka, ale i tak temat się zaczyna i kończy na pojęciu zdrowego rozsądku i odpowiedzialności.

Jak się ma pojedyncze ładownice to raczej stosuje się też pojedyncze magazynki. Do podwójnych ładownic wchodzą połaczone magi. Żołnierze często jeszcze dla wygody zlepiają połaczone magazynki Panzertape, czyli specjalną taśmą samoprzylepną, wtedy dopiero połaczenie jest trwałe a możliwość ich ponownego rozdzielenia znikoma.

Podstawowe różnice między wersjami są trudne do określenia, bo dokumentacja jest jeszcze niedostępna. Poza tym co wymienił Ronin, wg opisów na niemieckich forach wojskowych, podstawowe róznice to: 1. Dodano ochronę suwaka z przodu; 2. Dodano boczne, chowane, panele na oporządzenie w starym systemie; 3. Pierwsze wersje były podobnie do kamizelki KSK zapinane z przodu na fastexy; 4. Zmieniono rodzaj zapięć na pokrowcach; 5. Wprowadzono wiele nowych pokrowców np na GPS, taśmy amunicyjne do MG4, dalmierz itp. 6. Zmieniono sam materiał, z którego zrobiona jest kamizelka. 7. Zmiany samego kształtu i wykroju częsci kamizelki. Tyle teorii, nie mogę niestety porównywać swojej do innych IdZ bo ich na oczy nie widziałe(tylko zdjęcia). Mogę jednak z czystym sumieniem przyznać, że to chyba najlepsza kamizelka jaką miałem, zarówno pod względem komfortu noszenia i dopasowania do wymiarów ciała, jak i możliwości jej indywidualnego dostosowania do potrzeb danego zadania. Podobie z kamizelką KSK Ronina, każdemu coś innego bardziej leży, a w obu przypadkach nie warto nawet rozmawieć na temat zródła pozyskania i ceny.

Tak na marginesie można dodać, że już jest chyba czwarta wersja IdZ i ciągle powstają nowe poprawki i wynalazki.

No jeśli kontrakt jest to orginał. Wydawany pewnie osobom opuszczającym szpitale wojskowe po leczeniu. Nie mogę sobie wyobrazić innego zastosowania.

Pierwsze większe zamówienie i delikatne rozczarowanie. Z uwagi na moje życzenia specjalne, tj upgrade, czas realizacji około tygodnia. Paczka kompletna, profesjonalnie zapakowana, replika piękna, ale niestety uszkodzona. Ukruszone body w RK-103 koło szczerbinki. Uszkodzenie transportowe mogę wykluczyć, pozostaje tylko nieuwaga pakującego. Odsyłam do wymiany, nie wystrzeliwszy nawet jednej kólki :cry:

Czy ktoś już wrócił i może parę słów napisać ?

Zaglądają ale rzadko i na prośbę kolegi HateMe tłumaczę: MK22 Mod 0 to pistolet z tłumikiem, kaliber 9mm PA, powstały na bazie pistoletu Smith & Wesson Modell 39. Ten pistolet był w użytku u SEAlów od 1966 i cieszył się dużą popularnością. Był lżejszy od wysłużonego M1911A1, miał o jeden pocisk więcej w magazynku i znacznie mniejszy odrzut. Wielu SEALom dodatkowo odpowiadał bardziej mniejszy kaliber. Z uwagi na udział tych jednostek w konflikcie zbrojnym w Wietnamie pojawiła się potrzeba posiadania broni z tłumikiem. Pod koniec 1967 roku dociarają do SEAli pierwsze modele, które miały lekko przedłużoną lufę z gwintem, na którym to można było zamontować tłumik Mk3 Mod.30 Mk22 było przede wszystkim używane do likwidacji psów wartowniczych przeciwnika i dlatego otrzymała przydomek „Hush Puppy“( uciszacz psów). Nietety nowe uzbrojenie dociarało bardzo powoli. W roku 1986 posiadał każdy wysyłany do Wietnamu platoon tylko jeden taki pistolet. S&W zaprzestał na początku lat 70 dalszej produkcji. SEALi używali pistoletu Mk22 jeszcze do lat 80 tych, kiedy to zostały ostatecznie wyparte przez P9S firmy Heckler & Koch.

Film jest naprawdę dobry, ale nie można się na tym opierać co w nim pokazywali bo i tak pewne szczegóły były zafalszowane.

Patent TAK, latarka NIE. Przykładowo w komplecie nowej kamizelki IdZ jest torba/pokrowiec na taką właśnie latarkę.

Termin jest 11-13.4 a wiec jeszcze chwilkę mamy. Sam jestem ciekaw, jak się impreza udała, jesli w ogóle się odbyła.

Po długich i męczacych negocjacjach zgoda jest, a co do kisielu to też go uwilebiam, ale o 0415 nocą na Bałtyku.

Może tak panowie zostawimy sobie osobiste wycieczki słowne na później. Forum WMASG nies jest do tego właściwym miejscem. W czasie wolnym są wszystkie formy wspólnego spędzania czasu i integracji mile widziane, oczywiście po ówczesnym ustaleniu i akceptacji organizatorów.

Układ został utworzony 14-V-1955 w Warszawie na podstawie Układu o przyjaźni, współpracy i pomocy wzajemnej i był zawarty przez: Albanię, Bułgarię, CSRS, NRD, Polskę, Rumunię, Węgry i ZSRR. Wszedł w życie 4-VI-1955 i miał obowiązywać przez 20 lat, przy czym termin ten będzie automatycznie przedłużony na dalsze 10 lat dla tych wszystkich państw członkowskich, które na rok przed upływem tego okresu nie wypowiedzą Układu. Był on zawarty jako sojusz obronny państw socjalistycznych w odpowiedzi na tworzenie przez państwa zachodnie sojuszy militarnych min. NATO. Ukoronowaniem tej polityki było podpisanie 23-X-1954, a następnie ratyfikowanie 5-V-1955 tzw. Układów Paryskich na mocy których RFN została włączona do NATO. Także istotnym czynnikiem powstania UW była zmiana sposobu kierowania przez ZSRR armiami krajów satelickich. Zamiast wszechobecnych doradców, zdecydowano się na stworzenie formalnej struktury nadzorującej wojska sygnatariuszy być może dlatego dowódcami Układu byli Rosjanie. UW stanowił wygodne narzędzie ingerowania w wewnętrzne sprawy krajów członkowskich. Wśród najważniejszych artykułów UW można wymienić art.3 nakładający na sygnatariuszy obowiązek konsultacji we wszystkich ważniejszych sprawach międzynarodowych, natomiast art4. stwierdzał "że każde państwo-strona UW w przypadku napaści zbrojnej w Europie na jedno lub kilka państw stron Układu (...) udzieli państwu lub państwom natychmiastowej pomocy włączając zastosowanie siły zbrojnej". Udziału w koalicjach i sojuszach sprzecznych z tym Układem zabraniał art.7. Albania jako jedyna z państw członkowskich nie uczestniczyła w pracach żadnego z organów Układu, a w 1968 oficjalnie wypowiedziała umowę. Najwyższym organem Układu był Doradczy Komitet Polityczny, w skład którego wchodzili przedstawiciele wszystkich państw członkowskich, z reguły funkcja ta była powierzana I sekretarzom partii komunistycznych, ministrom spraw zagranicznych czy resortu obrony. Każde państwo posiadało 1 głos, a wszystkie podejmowane decyzje były jednomyślne. Komitet rozstrzygał wszystkie węzłowe problemy powstające w związku z realizacją zadań Układu. Mógł on powoływać inne organy pomocnicze. Realizacją postanowień Doradczego Komitetu Politycznego zajmował się organ wykonawczy Układu tj. Zjednoczone Dowództwo Sił Zbrojnych. W jego skład wchodziły: Naczelny Dowódca Zjednoczonych Sił Zbrojnych jego zastępcy oraz Sztab Zjednoczonych Sił Zbrojnych. Naczelny Dowódca był mianowany przez wszystkie państwa członkowskie. Przez cały okres istnienia Układu dowodzili nim Rosyjscy marszałkowie byli to: Iwan Koniew (1955-1960), Andriej Greczko (1960-1967), Iwan Jakubowski (1967-1976), Wiktor Kulikow (1976-1989), Piotr Łaszyn (1989-1991). Zastępcami Naczelnego Dowódcy są ministrowie lub wiceministrowie obrony stron Układu. Sprawują oni jednocześnie dowództwo nad siłami zbrojnymi każdego z państw członkowskich stanowiących część składową Zjednoczonych Sił Zbrojnych. W skład Sztabu wchodzili stali przedstawiciele sztabów generalnych państw członkowskich , zaś jego szefem był gen. armii ZSRR S. Sztemienko. Do zadań Zjednoczonego Dowództwa należała realizacja bezpośredniej koordynacji i posunięć o charakterze wojskowym członków układu oraz przygotowanie ich do skutecznej obrony w wypadku napaści zbrojnej. W 1956 na naradzie Komitetu w Pradze został utworzony pomocniczy organ Układu: Stała Komisja , której głównym zdaniem było opracowanie zaleceń dotyczących problemów polityki zagranicznej stron Układu. Na budapeszteńskim posiedzeniu Doradczego Komitetu Politycznego w 1969 zostały powołane nowe organy pomocnicze, a mianowicie Komitet Ministrów Obrony państw członkowskich Układu oraz Rada Wojskowa Dowództwa Zjednoczonych Sił Zbrojnych, w której skład wchodzą zastępcy Naczelnego Dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych. Głównym zadaniem Układu było stosowanie środków niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i umocnienia pokoju w Europie. W celu realizacji tego zadania państwa członkowskie zobowiązały się do oparcia swojej polityki na pokojowych zasadach przez powstrzymywanie się w stosunkach międzynarodowych od groźby użycia siły, oraz rozstrzygania swych międzynarodowych konfliktów za pomocą pokojowych środków. Państwa te zobowiązały się również do uczestniczenia we wszystkich międzynarodowych przedsięwzięciach, których konsekwencja jest osłabienie zagrożenia pokoju w Europie i na całym świecie np. powszechna redukcja zbrojeń, zakaz stosowania broni masowego rażenia. Zasady Układu , jako regionalnego paktu bezpieczeństwa zbiorowego są zgodne z Kartą NZ i wzmacniają gwarancję trwałości systemu bezpieczeństwa zbiorowego przewidzianego w Karcie. UW przewidywał że w przypadku utworzenia w Europie systemu bezpieczeństwa zbiorowego i zawarcia ogólnoeuropejskiego układu w tej sprawie UW przestanie obowiązywać. Państwa członkowskie kilkakrotnie występowały z propozycjami równoczesnego i całkowitego rozwiązania NATO i UW, jednakże wszystkie te propozycje były odrzucone przez zachodnie mocarstwa. Na potencjał militarny Układu Warszawskiego składało się około 200 dywizji radzieckich i 80 dywizji krajów członkowskich, gdyż zgodnie z zasadami Układu, każde państwo miało przeznaczyć do dyspozycji Zjednoczonego Dowództwa odpowiednie siły i środki, zwykle były to wartościowsze jednostki, które miały stanowić część sił zbrojnych poszczególnych państw dowodzonych przez międzynarodowych dowódców. W ramach Układu były przeprowadzane wspólne manewry, ćwiczenia rodzajów sił zbrojnych czy ćwiczenia taktyczne. Przedsięwzięcia te przyczyniały się do podniesienia gotowości bojowej, ujednolicenia założeń doktrynalnych, doskonalenia form i metod planowania pracy sztabów i współdziałania sił zbrojnych państw członkowskich. Zgodnie z postanowieniami Układu za zgodą zainteresowanych państw i przy pełnym poszanowaniu ich suwerenności na terytorium niektórych członków zostały rozlokowane wojska radzieckie, a ich status regulowały umowy zawarte przez ZSRR z innymi krajami: z Polską w 1956, z NRD w 1957, z Rumunią w 1957 przy czym rok później wojska radzieckie opuściły Rumunię, z Węgrami w 1957, z CSRS w 1968. Układ przeszedł wszystkie koleje losu socjalistycznej Europy: - W 1956 wojska radzieckie zostały skierowane do tłumienia powstania na Węgrzech, które wybuchło min. z powodu ostrzelania 23 X patriotycznej manifestacji pod pomnikiem J.Bema w Budapeszcie przez służbę bezpieczeństwa odpowiedzi na to demonstranci obalili monumentalny pomnik Stalina i zrywali symbole władzy komunistycznej, doszło także do szturmu na rozgłośnię radiową. Pośpiesznie zwołane KC Węgierskiej Partii Pracujących ocenili wydarzenia jako kontrrewolucje i 24-X-1956 Ernö Gerö wezwał na pomoc wojska radzieckie. Tysiące ludzi , czołgów wspieranych przez lotnictwo zostało rzuconych przeciwko powstańcom wspieranych przez regularne odziały armii, którzy stawiali heroiczny opór wojskom interwencyjnym. Z góry skazana na klęskę powstanie pociągnęło za sobą śmierć 30 tyś. ludzi, a kolejne 200 tyś. młodych i wykształconych wyemigrowało na Zachód. Przywódcy bratnich partii mogli wyciągnąć z lekcji węgierskiej tylko jeden wniosek, że bez zmian w samym ZSRR zmiany w państwach satelickich jest niemożliwa. - Za początek Praskiej Wiosny, czyli kolejnego zrywu niepodległościowego w kolejnym z tzw. demokracji ludowej, uważa się odsunięcie ze stanowiska I sekretarza KPCz Antoniego Novotnego i zajęcie jego miejsca przez uchodzącego za liberała Aleksandra Dubczka. Rozpoczął on reformy gospodarcze, które były akceptowane przez ZSRR, ale w ślad za nimi idąca demokratyzacja państwa budziło wielki niepokój w kierownictwie radzieckim. 27 VI 1986 opozycja opublikowała apel „Dwa tysiące słów do robotników, rolników, urzędników(...) i wszystkich". Apelowano w nim o przyspieszenie reformy, a mający poparcie społeczeństwa A.Dubczek odrzucił list 5 partii z państw Układu Warszawskiego, w którym domagano się rozprawienia w sposób zdecydowany z opozycją antysocjalistyczną. W kraju odzywały się głosy o wycofanie się z UW i ogłoszenie neutralności Czechosłowacji. W związku z czym 21 VIII 1968 czołgi radzieckie oraz oddziały wojsk NRD, Węgier, Bułgarii i Polski(bezpośredni udział w interwencji wzięły jednostki Śląskiego Okręgu Wojskowego pod dowództwem gen.Floriana Siwickiego) weszły do Czechosłowacji. Zgodnie z obietnicą A.Dubczeka armia czechosłowacka nie stawiała oporu. W Pradze młodzież zbudowała prowizoryczne barykady i tam doszło do zbrojnych incydentów. Doktryna Breżniewa, która określała granice suwerenności państw socjalistycznych, nie dopuszczała możliwości wypadnięcia z obozu socjalistycznego takiego kraju jak Czechosłowacja. W lipcu 1989 r. odbył się szczyt Układu w Bukareszcie, na którym uznano, że każde państwo ma prawo do niezależnego kształtowania własnej polityki. Właściwie oznaczało to odejście od "doktryny Breżniewa". Był to początek końca Układu, gdyż wydarzenia później potoczyły się bardzo szybko. Ważną kwestią była sprawa obecności wojsk radzieckich w takich krajach jak NRD, Węgry, CSRS oraz Polska. Wyjście tych wojsk, przez większość społeczeństw tych państw uznawanych za okupacyjne, było znakiem nowych czasów, wyznacznikiem suwerenności. W lutym i marcu 1990 r. Czechosłowacja i Węgry uzgodniły z Moskwą całkowite ich wycofanie do połowy 1991 roku.24 IX 1990 r. NRD opuściła Układ, a ZSRR zgodził się na wycofanie wojsk z Niemiec Wschodnich1 X 1990 r. ministrowie spraw zagranicznych państw Układu Warszawskiego zgodzili się na rozwiązanie jego struktur wojskowych.19 XI 1990 r. podczas szczytu KBWE w Paryżu państwa UW i NATO podpisały układ o ograniczeniu zbrojeń konwencjonalnych oraz zadeklarowały, że nie uważają się już za wrogów. Definitywnie Układ Warszawski został rozwiązany 1VII-1991 r. (źródło www.sciąga.pl)

No tak, o organizatorach nikt już nie pomyśli.

Seria Victorinoxów, sygnowanych dla Bundeswehry wygląda tak: Reszte szczegółowo opisał Ronin w swoim artykule.

Jesli już stylizacja to na żołnierzy Panzerbigade 21, tylko ze sprzętem będzie krucho..

W imieniu organizatorów oświadczam, że w/w działania nie naruszają regulaminu naszego zlotu i nie widzę żadnych przeciwwskazań do ich realizacji.