Klasyczny pocisk artyleryjski 122 mm 2S1 na odległości 10 km ma rozrzut 50m czyli podawanie namiarów z błędem 70m wydaje się być do przyjęcia bo statystyki mówią że do zniszczenia pojedynczego opancerzonego celu średnio potrzeba będzie 350 pocisków tego typu.
Inna bajka jest przy pociskach ze stabilizacją toru lotu (21 m), z korekcją toru lotu (2,8 - 13,8 m) lub samonaprowadzających się (<1m).
No ale do naprowadzania artylerii z amunicją do precyzyjnego rażenia nie będziesz wykorzystywał lornetki z podziałką tysięczną :lol:
Literatura
1. UŜycie wojsk lądowych w operacjach połączonych, Praca zbiorowa p. k. A.
Tomaszewski, AON Warszawa 2003.
2. Golemiec, Podstawowe zadania wojsk lądowych we współczesnej walce,
AON Warszawa 2003.
3. W. Mataczyński, Ocena skuteczności ognia artylerii podczas raŜenia nieruchomych
celów nieobserwowanych, AON Warszawa 1997.
4. J. Grzegorzewski, Rakieta wróg pancerza, W-wa 1970.
5. D. J. Sprengle, Excalibur – Extended-Range Precision for the Army, Field Artillery
03-04/2003.
6. Cz. Borowski, Amunicja artyleryjska – status quo i perspektywy, Badania i
rozwój systemu MB-21 oraz nowoczesnej amunicji, III Konferencja Naukowo-
Techniczna – Amunicja 2002, Poznań 2002.
7. K. Cuber, UŜycie artylerii rakietowej w operacjach, AON W-wa 2004.
8. NATO Glossary of Terms and Definitions – AAP-6(U)
9. Cz. Jarecki, Koncepcja uŜycia i działania WRiA w operacjach wijsk lądowych,
AON, W-wa, 2003.
10. Regulami Działań Taktycznych Artylerii (Dywizjon Wsparcia Ogólnego), Dowództwo
Wojsk Lądowych Szefostwo Wojsk Rakietowych i Artylerii, Art.
833/2001, Warszawa 2001.
11. M. Gałązka, Artyleria w operacji Iracka Wolność, Przegląd Wojsk Lądowych,
W-wa 12/2004.
12. Cz. Jarecki, Taktyka artylerii, AON, W-wa, 1998.