Witajcie.
W temacie na temat historii airsoftu znalazłem link prowadzący do artykułu opowiadający o tym temacie, niestety - po angielsku. Niemniej jednak by więcej osób mogło go zrozumieć, postanowiłem go przetłumaczyć - łapcie więc moje autorskie tłumaczenie.
Żródło: http://www.filairsof...airsoft history
Czym jest Airsoft?
Airsoft to unikalny i ekscytujący sport, który stał się ogólnoświatową alternatywą dla bardziej znanego paintballu. Broń ASG to dokładnie odwzorowane repliki prawdziwych karabinów. Różnica jest taka, że airsoftowcy używają plastikowych kulek o średnicy 6 mm wystrzeliwanych z broni na sprężone powietrze. Karabiny airsoftowe zasilane są na gaz, prąd bądź napęd sprężynowy. Sport ten rozprzestrzenia się coraz bardziej wśród entuzjastów broni i "rekreacyjnych żołnierzy" - zarówno młodszych, jak i starszych. Przy połączeniu umiejętności technicznych potrzebnych by operować karabinem z umiejętnościami taktycznymi i strategicznymi potrzebnymi, by wygrać potyczki na polu bitwy, mecze airsoftowce zapewniają emocjonującą walkę która niewątpliwie przypomina prawdziwe operacje wojenne - będąc przy tym bardzo bezpiecznym sportem. Airsoft opiera się na realistycznych replikach broni, zarówno z wyglądu jak i funkcjonalności, połączonej z dynamicznym sportem jakim jest paintball.
Historia airsoftu
Początków airsoftu należy szukać w Japonii we wczesnych latach osiemdziesiątych. Nie można było w tym kraju posiadać wtedy własnej broni palnej, lecz miała ona wciąż wielu entuzjastów. Z tego też powodu pewna firma zaczęła produkować repliki sprężynowe, używające plastikowych kulek o średnicy 6mm. Na rynku pojawiły się nowe wiatrówki o niskim ciśnieniu, które mogły być z łatwością używane w budynkach i zamkniętych przestrzeniach oraz nie stanowiły większego zagrożenia dla osób trzecich. Wynalazek ten nazwano airsoft (lub softair w Stanach Zjednoczonych) i bardzo szybko stał się hitem dla ówczesnych ludzi. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych airsoft wyemigrował do krajów sąsiednich, takich jak Hong Kong, Korea, Tajwan oraz Filipiny. Zaczął się też pojawiać w Ameryce Północne i Europie w połowie lat dziewięćdziesiątych, ale dopiero w ciągu ostatnich dwóch-trzech lat sport ten zaczął kwitnąć w tych rejonach (artykuł był pisany w 2007 roku, autorowi więc chodziło o lata 2004-2005 - przyp. tłum.).
W czasie, gdy airsoft stawał się coraz popularniejszy, wiele osób chętnie organizowało imprezy oraz turnieje. Ze względu na nieduży koszt eksploatacji i bezpieczeństwo, organizowanych było coraz więcej potyczek oraz dostęp do broni został ułatwiony - stopnio zwiększała się ich ilość na rynku. Na początku broń posiadała tylko napęd sprężynowy - taki też typ jest dość popularny do dzisiaj, głównie w tańszych, bazarowych replikach.
Pierwsze karabiny ASG miały niskie ciśnienie, co połączone z niedokładnie wyszlifowanymi kulkami powodowało, że bronie strzelały niedokładnie i miały duży rozrzut. Same kulki były bardzo lekkie i miały krótki zasięg. Co więcej, wiele wariantów karabinów sprężynowych sprzedawanych w USA przez firmę Daisy wymagały specjalnych wkładów z kulkami, które wrzucane były do magazynku przed strzelaniem, przez co trudniej było szybko i łatwo przeładować. Stanęły one pod znakiem zapytania i w końcu Daisy wycofała je ze sprzedaży.
Kiedy sprzedaż i popularność "softairu" w USA zbliżała się do końca ok. 1985 roku, na rynku orientalnym sprzedaż osiągnęła prawdziwy boom. Pasjonaci broni, którzy nie mieli do niej dostępu, chętnie sięgali po repliki airsoftowe w miarę ich dostępności. Napęd sprężynowy został ulepszony, dzięki czemu broń uzyskiwała już 200-250 FPS oraz strzelała w miarę celnie. Wybór broni ASG znacznie się powiększył, a cały przemysł airsoftowy ruszył krok do przodu w stronę funkcjonalności i użyteczności. Również gracze dzięki nim mogli uczestniczyć w grach już bardziej taktycznie, grupy zaczęły wybierać lepsze tereny pod swoje potyczki.
Kolejnym ważnym krokiem w branży airsoftowej było wprowadzenie systemu "blowback" zasilanego gazem. Pistolety na gaz stały się rewolucją w stosunku do swoich poprzedniczek na sprężynę i pozwoloły na uzyskanie większego zasięgu oraz celności - przez co używanie ich stało się bardziej realistyczne. Broń zwana "gas-blowback" używała skompresowanego powietrza (najczęściej freonu lub FLON) przechowywanego w butlach, który był zdalnie dołączany do pistoletu, by móc zapewnić odpowiedni napęd oraz umożliwić przeładowywanie. Mechanizm ten, choć był bardzo podobny do tego używanego w broniach paintballowych, dostępny był w wymiarze pracy w pełni automatycznej, by dobrze naśladował swój rzeczywisty odpowiednik (chodzi o broń). To osiągnięcie stało się główną siłą napędową w nowoczesnym airsofcie, jaki znamy dzisiaj. Jedyną jego wadą było wymaganie posiadania butli z powietrzem i połączenia wymagane do pracy oraz tendencja do zamarzania "gazu" w czasie powtarzalnego strzelania, przez co obniżały się zasięg i celność.
Bronie "gas-blowback" stały się najczęściej wybieranymi karabinami dla gier aisoftowych ze względu na szybkostrzelność i zasięg. Dzięki tym dwóm cechom mogły być łatwo noszone na polu walki i łatwe do wymierzenia w przeciwników. W pełni automatyczna praca wzbudziła zainteresowanie osób szukających tańszej alternatywy ze względu na wzmocnienie National Firearms Act (w USA) i spowodowała, że więcej osób zaczęło uczestniczyć w potyczkach ASG. Chociaż butle były dość duże i niewygodne i ciężko było ładować pistolet za pomocą gumowego węża, ten rodzaj napędu dalej istnieje dzisiaj.
Postęp w technologi zwiększył rozrost rynku w krajach azjatyckich. Wprowadzenie systemu hop-up w pistoletach broni blowback dała możliwość lepszej dokładności i celności w strzelaniu kulkami i dodatkowo zmniejszała rozrzut na większych odległościach. Dziś znajduje się on w prawie każdej replice.
Dzięki temu, że firmy produkujące mechanizmy ASG starały się wszystko miniaturyzować, pistolety miały zwiększony zasięg, moc i celność oraz stały się łatwe w przenoszeniu. Dzięki jednemu ładowaniu z butli gazowej można było wystrzelić wiele kulek bez wyjmowania magazynku. Doszła też możliwość przeładowania w taktyczny sposób. Te karabiny były zdolne do powtarzania strzałów dzięki rotacji gazów przez przegrodę, która manipulowała poślizgiem w pistoletach półautomatycznych. Miało to dwa cele - po pierwsze, do napędzania kulki wzdłóż lufy, a po drugie by powtarzać akcję, tak jak w prawdziwej broni. Gracze często musieli ocieplać magazynki przed meczem (by zwiększyć ciśnienie gazu).
Następne pokolenie karabinów airsoftowych ujrzało światło dzienne we wczesnych latach dziewięćdziesiątych w formie AEGów - Auto Electric Guns. Te długie karabiny stały się nowym kierunkiem w projektowaniu wyglądu broni, ale początkowo wróciły do ponownego testowania napędu sprężynowego. Tym razem tłok sprężyny napędzany był przez silnik elektryczny, który czerpał energię z akumulatora - dzięki czemu usunięto konieczność ładowania poprzez naciąganie sprężyny lub poprzez użycie butli z gazem. Karabiny te były zdolne prowadzić ogień półautomatyczny lub automatyczny, przez co dokładnie powielały oryginał. System ten był we wczesnej formie i był dość duży, przez co używano go tylko do pełnowymiarowych karabinów szturmowych. Pistoletów elektrycznych jeszcze wtedy nie było, ponieważ wciąz były problemy z wielkością silnika AEG, wielkością baterii i ilością kabli.
AEGi, jak je powierzchnie nazywano, szybko podbiły rynek i stały się wzorem dla projektowania innych modeli broni, które trafiały do rąk konsumentów. Główne cechy tych broni to dokładne odwzorowanie realnych strzelb czy karabinków, możliwość łatwego ładowania kulek do magazynków, które można było łatwo wymienić na polu bitwy. Magazynki mieściły około 30-50 kulek w zwykłych wersjach oraz około 200 w wersjach "high-capacity" (stąd nazwa hi-cap). Sprawiło to, że podczas gier panował większy realizm - trzeba było sprawnie operować ilością posiadanej amunicji.
Nowa fala tych airsoftowych broni stały się głównym wyborem graczy - i to nie bez powodu. Tryb automatyczny strzelał z mniej więcej taką samą prędkością, jak w prawdziwych odpowiednikach broni, co dodawało replice realizmu i funkcjonalności. Sami gracze mogli też łatwiej wygrywać na polach bitwy.
W tym czasie wielu producentów zaczęło sponsorować organizowane imprezy dla swoich klientów oraz narodziły się już prawdziwe potyczki airsoftowe. Zorganizowane turnieje stały się świetną alternatywą dla kosztownego sportu, jakim jest paintball.
Artykuł napisany przez Airsoft Club Commando
Tłumaczył Makideshi
(tłumaczenia są albo piękne, albo wierne, pamiętajcie :P)
