Creepjack

Jako żołnierzowi służby zawodowej jest mi po prostu przykro czytając ten temat. Mam kilku znajomych w NIL-u jak w i desancie i chłopaki lubią o sobie mówić jako "operatorzy". Ich przeszkolenie jest na tyle wysokiej klasy, że takie robaczki z plastikowymi zabawkami w ogóle nie powinny ruszać tego tematu. Jeśli specjalsi lubią to określenie to jakiś gramatyczny nazista lub językowy pedant nie powinien się do tego w ogóle pchać. Zaraz mi pewnie powiecie, że "cichociemni" to też głupie określenie bo sugeruje upośledzenie lub wady wrodzone. W skrócie: żałosny temat jak i autor. Jeśli ktoś poświęca większość swojego życia na doskonaleniu swojej osoby ze znajomości sprzętu jak i taktyki, po to by bronić swojej ojczyzny to moim skromnym zdaniem ma prawo do używania dowolnego pseudonimu - zwłaszcza wtedy gdy nie narusza on żadnych zasad etyki (wulgaryzm) lub tolerancji (rasa/płeć etc). Oj poloki, poloki... Naprawdę nastały czasy tak beztroskie, że sprawy takie jak "operator" powinny nam spędzać sen z powiek?

Prawdą jest, że nie w każdej jednostce jest tak tragicznie. Niestety, prawdą też jest, że w większości jednostek ćwiczenia NSR są co najmniej żałosne. I nie mówię tutaj o jakości sprzętu czy wyposażenia (jeśli chcecie czegoś lepszego to chyba państwa pomyliliście), ale przede wszystkim o kadrze, która ma szkolić "potencjalnych rekrutów". Wyjebka wśród kadry jest tak wszechpotężna i obezwładniająca, że już po pierwszych pięciu dniach żołnierzom się już nic nie chce. Nie wiem jak jest w innych jednostkach, ale u mnie "opieka" nad NSR to jest "za kare" i stanowi pewne "zesłanie na Sybir". Chyba nie muszę mówić z jakim morale taki podoficer idzie "szkolić" tych biedaków z NSR... NSR jako idea/pomysł jest bardzo szlachetny i miał potencjał, niestety jak to w Polsce bywa, pomiędzy pomysłem a wykonaniem wszelka "jakość" ucieka.