MT-MED

Rozdział II. Podstawowe zabiegi resuscytacyjne u osób dorosłych oraz zastosowanie automatycznych defibrylatorów zewnętrznych (AED) Pkt 6b. RKO z wyłącznym uciskaniem klatki piersiowej może być zastosowana, jeżeli: - ratownik nie posiada przeszkolenia lub nie chce wykonywać oddechów ratowniczych - jeżeli prowadzone jest RKO z wyłącznym uciskaniem klatki piersiowej, powinno ono być wykonywane bez przerw, z częstotliwością co najmniej 100/min (nie przekraczając 120/min). Wytyczne ERC 2010. Zapoznaj się raz jeszcze z literaturą.

No, nie tylko tyczy się to ciągłości powłok, bo założenie LMA, czy LT nie narusza ciągłości powłok :) Niemniej dziękuję, za bardzo dobrze skróconą moją wypowiedź :)

W przypadku upadku z wysokości, jeżeli osoba poszkodowana oddycha, ważne jest pozostawienie w pozycji zastanej, z jednoczesną stabilizacją odcinka szyjnego kręgosłupa. Jeśli jednak osoba jest nieprzytomna, nieoddycha, to należy taką osobą przełożyć na plecy, jeśli mamy taką możliwość to WE DWIE OSOBY! Jedna z osób cały czas stabilizuje odcinek szyjny kręgosłupa, druga natomiast płynnym ruchem, przewraca na plecy. Osoba, znajdująca się przy głowie, musi wydać jasne polecenie, w którym momencie ma to nastąpić, np: 3,2,1, obrót. Udrożnienie dróg oddechowych u osób z podejrzeniem uszkodzenia kręgosłupa, polega na wyluksowaniu żuchy, czyli obrazowo pisząc na wyciągnięciu jej z "zawiasów", tak aby dole zęby były powyżej zębów górnych. Ewentualnie jeżeli WIEMY jak użyć i mamy przy sobie rurkę UG, można ją zastosować. Dalej omawiąjąc przypadek osoby, u której nie stwierdzono oddechu, rozpoczynamy RKO od uciśnięć klatki piersiowej. W tym wypadku jeśli nie mamy do dyspozycji worka samorozprężalnego, zaniechałbym wentylacji, gdyż wg. wytycznych ERC z 2010 roku, nie jest ona obowiązkowa. W przypadku gdy jedna osoba uciska, druga, cały czas stabilizuje odcinek szyjny kręgosłupa. Zmiany pomiędzy ratownikami, w tym wypadku są niezwykle trudne. Więc najlepiej całą akcję prowadzić w 3 osoby. Jedna cały czas stabilizuje kręgosłup, a dwie, po około 100- 120 uciśnięciach zmieniają się, redukując do minimum odstępu czasowe, między zmianami. Oczywistym faktem jest wezwanie w każdym przypadku zespołu ratownictwa medycznego, jednak pamiętajmy, żeby mówić o stanie poszkodowanego: świadomy, nieświadomy, przytomny, nieprzytomny, oddychający, czy też nie.

Odpowiedzialność karna, jest tylko w przypadku nie udzielenia pierwszej pomocy, mówi o tym art. 162 § 1 i szczególne przypadki, odstąpienia od udzielenia pomocy, opisane w § 2. Procesy cywilne wytaczane były i będą, jednak każdorazowo, z tego co wiem, były przegrywane i to powód ponosił koszty sądowe. Ważne w udzielaniu pierwszej pomocy, jest to, żeby nie przekraczać, tego co wolno laikowi zrobić. Czyli jeżeli nie jesteś związany ze służbami ratowniczymi, a wykonasz, bo gdzieś się tam nauczyłeś intubację, czy inny zabieg (kaniulację żył obwodowych, odbarczenie odmy prężnej, etc.) Grozi Ci wtedy odpowiedzialność karna, jak i cywilna. Jeżeli nie przekroczone jest to co określają wytyczne Europejskiej Rady Resyscytacji z 2010 roku, z zakresu BLS/BTLS, to nic Ci nie grozi. Nawet jak w wyniku prowadzenia ucisków klatki piersiowej, spowodujesz pęknięcie żeber, to nic Ci zrobić nie mogą. W razie jakiś wątpliości, odsyłam do rozmów prywatnych.