suomeksi

Przewodnik łotewskiej armii na temat sprzętu żołnierza (full wersja!) dużo fot. http://doc.mod.gov.lv/lv/Brosuras/karavira_ias/ Oto oficjalny 160-stronicowy przewodnik armii Łotwy na temat używania systemów osobistej ochrony żołnierza ("Karavīra individuālās aizsardzības sistēma")- zakładanie kasku, kamizelki kuloodpornej, prasowanie munduru i wiele, wiele innych, oczywiście w języku łotewskim.

Die Kaplyn był wykarczowanym granicznym pasem ziemi między Republiką Południowej Afryki (RPA), a Angolą (wtedy Namibia należała do RPA, a więc istniała granica między Angolą, a RPA). Wojsko RPA na pasie ziemi oddzielającym podległą pod RPA Namibię od Angoli wykarczowało na 100 m szeroki pas roślinności, a następnie użyto substancji o nazwie Agent Orange (czynnik pomarańczowy) w tym miejscu, używanej przez USA w Wojnie w Wietnamie. Spowodowało to brak nawrotu roślinności przez najbliższe 100 lat. Tak przygotowany pas graniczny powodował łatwiejsze wykrycie wrogra, a także rozpoznanie śladów. Ten pas nazywał się z afrikaans- Die Kaplyn. W 1965 roku rozpoczeła się na tym terenie południowoafrykańska wojna graniczna i trwała do 1989. Wojna była miedzy Południową Afryką (RPA), a Angolą i Mozambikiem. Oto piosenka w Afrikaans (j. germański używany przez większość białych w Południowej Afryce) opowiada o przeżyciach żołnierzy powołanych do Armii Republiki Południowej Afryki w czasie Wojny Granicznej. Wielu z nich zginęło. Polskie napisy. Wideo pokazuje filmy z Wojny Granicznej z młodymi żołnierzami Republiki Południowej Afryki: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=QzPOvlgE42Q Południowoafrykańska wojna graniczna i żołnierze Republiki Południowej Afryki: Die Kaplyn: Południowoafrykański żołnierz złapany przez żołnierzy Angoli: Południowoafrykański myśliwiec, produkcji południowoafrykańskiej- Atlas Cheetah uczestniczący w wojnie granicznej:

Łotwa to mały kraj, więc nie mógł sobie pozwolić na posiadanie i utrzymywanie dużej floty powietrznej, ale 84 sztuki samolotów było bardzo dobrym wynikiem porównując do np. Finlandii, która w czasie wojny zimowej wystawiła 130 samolotów (w tym wiele zepsutych), przy kilkukrotnie większej liczbie ludności niż Łotwa. Łotewskie Siły Powietrzne (czyli po łotewsku- Latvijas Gaisa spēki) z lat międzywojennych istniały od 1919 do 1940 r. (do czasu okupacji sowieckiej) i dysponowały 84 samolotami. Takimi jak: NAZWA ||Liczba sztuk|| prędkość maksymalna Gloster-Gladiator || 29 || 410 km/h Bristol-Buldog II || 15 || 285 km/h De Haveland 9A || 5 || 240 km/h Hawker Hind B || 3 || 286 km/h Letow Šmolik Š-16 || 5 || 240 km/h Stampe et Vertongen S-5 || 10 || 260 km/h Fairey Seal 525 || 5 || 250 km/h Heinkel He-9 || 1 || 180 km/h Pirate Aero 10 || 1 || 160 km/h BFW Flamingo U-12 || 3 || 140 km/h Avro 504 K || 2 || 145 km/h VEF I-12 || 2 || 232 km/h VEF I-15 || 2 || 312 km/h VEF I-17 || 1 || 232 km/h Symbol łotewskiego lotnictwa z lat międzywojennych (nie miał nic wspólnego z nazizmem, a niebieskiej swastyki jako symbolu lotnictwa używała wtedy też Finlandia): Między rokiem 1941, a 1944, a więc po wyzwoleniu Łotwy przez Niemców z rąk ZSRR, symbolem łotewskich sił powietrznych był czarny krzyż na białym tle, symbolizujący bardzo silne kulturowe i historyczne związki Łotwy z Niemcami. Łotwa setki lat była częścią niemiecko-języcznych państw zakonnych, w tym Państwa Krzyżackiego: Największą rolę w Łotewskich Siłach Powietrznych odegrał brytyjski gloster gladiator, tu w malowaniu łotewskim: Obecnie Łotwa jest w Unii Europejskiej i NATO. Emblemat obecnych łotewskich sił powietrznych i ich sprzęt: Przed II wojną światową Łotwa była północnym sąsiadem, jak widzimy Polska graniczyła z Łotwą na krótkim odcinku(odcinek mało widocznym na mapie, na samej północy), punkt przy granicy z Łotwą był najdalej na północ wysuniętym punktem Polski (przsunąć suwak dolny w prawo żeby zobaczyć cąłą mapę):

Estońskie siły zbrojne, czyli po estońsku- Eesti Kaitsevägi składają się z: -Estońskiej Armii (Eesti Maavägi), -Estońskich Sił Powietrznych (Eesti Ohuvägi) oraz -Estońskiej Marynarki Wojennej (Eesti Merevägi). Siły zbrojne istnieją od 1918r. do teraz z przerwą na prawie 50-letnią okupację radziecką (1944-1991) -przymusowy pobyt kraju w ZSRR. Estonia podobnie jak Litwa i Łotwa i Polska należy do Unii Europejskiej i NATO. Estonia, Szwecja, Norwegia, Finlandia i Irlandia tworzą Nordycką Grupę Bojową w ramach Unii Europejskiej (należy tam też Norwegia, która nie jest w UE). Estonia nie posiada lotnictwa bojowego, podobnie jak Litwa i Łotwa, dlatego inne kraje NATO, w ramach akcji Baltic Air Policing patrolują na zmianę przestrzeń powietrzną tych krajów, robią to też Polacy. Estońskie Siły Zbrojne miały okazję sprawdzić się w boju, np. podczas Wojny Estońsko-Bolszewickiej (Vabadussöda) w 1918r., gdy jeden z najsłynniejszych Estończyków- generał Johan Laidoner z pomocą tysięcy ochotników z Finlandii, Brytyjskiego Korpusu Royal Navy oraz ochotników ze Szwecji i Danii pokonał Sowietów atakujących Estonię. Estoński generał Johan Laidoner (odznaczony wieloma medalami na całym świecie, także w Polsce, dostał też brytyjski tytuł rycerski z prawem do używania "sir" przed nazwiskiem, pierwszy człowiek, który pokonał ZSRR): Jest to chyba najsłynniejszy Estończyk. Żonaty był z Polką, opanował język polski w stopniu komunikatywnym! Wielokrotnie zapraszany był do Polski przed II wojną światową. Zmarł w więzieniu po ataku sowieckich bandytów na Estonię i włączeniu kraju do ZSRR. Pomnik w Estonii: Alfons Wilhelm Rebane kapitan estońskiej armii, wsławiony jednak w wlakach w szeregach niemieckiej armii, broniąc Estonii pod koniec II wojny światowej. Jeden z dwóch obcokrajowców, odznaczonych przez Niemców Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego Z Liśćmi Dębu: Obecnie siły zbrojne liczą około 6 000 ludzi, a rezerwowy personel to 220 000 ludzi. Obecne dowództwo Estońskiej Armii: Dowódca- Riho Terras: Minister obrony- Mart Laar (były premier Estonii): Szef Sztabu- Peeter Hoppe: W Estonii postawiono na lekką armię i niemal całkowicie zrezygnowano z radzieckiego/rosyjskiego sprzętu na rzecz zachodniego sprzętu. NOWY Kamuflaż, na wzór fińskiego: ENS Admiral Pitka: ENS Admiral Cowan (na część Sir Waltera Henriego Cowanana z brytyjskiego Royal Navy, który dowodził wspomnianym, brytyjskim oddziałem, który pomógł Estonii w czasie Wojny Estońsko-Bolszewickiej): Estończycy (po lewej) i Amerykanie w Iraku: Estończycy wyciągający polski samolot transportowy, który jakiś czas temu rozbił się w Estonii, na jeziorze Ülemiste (nikt nie zginął): Żandarmeria Wojskowa Estońskiej Armii (Sõjaväepolitsei[/b]) Estońska armia, zdjęcia także z Iraku: